Przesłuchanie kredytobiorcy bywa jednym z najważniejszych momentów w procesie dotyczącym kredytu walutowego. To wtedy sąd ocenia wiarygodność Twoich zeznań i okoliczności zawarcia umowy. W takich sprawach liczy się spokój oraz jasne odpowiedzi. Warto wiedzieć, jak się przygotować i czego unikać. W artykule znajdziesz praktyczne wskazówki, które pomogą przejść przez rozprawę bez zbędnego stresu.
Rozprawa rozpoczyna się od wywołania sprawy. Jest to moment w którym można wejść do wyznaczonej sali sądowej. Jako strona powodowa kredytobiorca wraz z pełnomocnikiem zajmują miejsce na ławce po lewej stronie, patrząc na wprost sądu.
Na początku sąd sprawdza tożsamość osób, które stawiły się na rozprawie. Następnie sąd przechodzi do przesłuchania kredytobiorcy. Padają podstawowe pytania o dane osobowe, wiek, miejsce zamieszkania oraz czy było się karanym za składanie fałszywych zeznań. Potem sąd przechodzi do pytań dotyczących sprawy frankowej. Pytania zadaje najpierw sąd,kolejno głos zabiera pełnomocnik kredytobiorcy oraz pełnomocnik banku, którzy mają prawo zadania pytań. Na sali panuje formalna atmosfera – przesłuchanie prowadzone jest w budynku sądu. Obecnie bardzo często sąd wyraża zgodę na udział w rozprawie w trybie zdalnym (online), ponadto tzw. ustawa frankowa przewiduje możliwość przesłuchania strony na piśmie.
W przedmiocie samej sprawy sąd pyta o kwestie związane z okolicznościami odnoszącymi się do procedury ubiegania się o kredyt i momentu zawarcia umowy kredytowej. Pytania sądu dotyczą przede wszystkim kwestii statusu konsumenta, a więc w jakim celu zawarta została umowa kredytu. Ponadto sąd weryfikuje, jakie informacje na temat kredytu frankowego i ryzyka walutowego zostały przedstawione przez pracownika banku. W praktyce sprawa frankowa często opiera się na relacji kredytobiorcy z procesu zawierania umowy – jest to istotny dowód, który sąd bierze pod uwagę przy rozstrzygnięciu sprawy. Przy udzielaniu odpowiedzi na pytania sądu ważny jest spokój oraz rzeczowe odpowiedzi. Najlepiej odpowiadać krótko i konkretnie.Trzeba trzymać się faktów oraz przebiegu zdarzeń z czasu podpisywania umowy. Jeśli coś jest niejasne, albo nie pamięta się danej okoliczności należy to powiedzieć wprost. Nie należy zgadywać ani dopowiadać historii. Sąd zwraca uwagę na to, czy bank wyjaśnił mechanizm przeliczeń i czy klient znał możliwy wzrost rat oraz salda zadłużenia.
Kluczowe znaczenie ma opisanie okoliczności z zawarcia umowy oraz tego jakie informacje przekazał bank przed jej podpisaniem. Trzeba wskazać czy przedstawiono symulacje oraz czy wyjaśniono wpływ kursu na wysokość raty i całe zobowiązanie. Należy podać czy umowa była negocjowana i czy klient miał realny wpływ na jej treść. Ważne, aby również wskazać na brak rzetelnego pouczenia o ryzyku oraz przekonanie o bezpieczeństwie produktu.
Dobre przygotowanie do zeznań w sprawie kredytu frankowego czy kredytu w euro zaczyna się od przejrzenia dokumentów i przypomnienia sobie wszelkich podstawowych kwestii związanych z zawarciem umowy kredytowej. Pomocne bywa też odtworzenie przebiegu spotkań przed podpisaniem umowy.
Przed rozprawą dobrze omówić z pełnomocnikiem najważniejsze elementy sprawy i możliwe pytania. Taka rozmowa porządkuje chronologię zdarzeń i wzmacnia pewność siebie podczas składania zeznań. Sąd ocenia nie tylko treść odpowiedzi lecz także ich logiczność i zgodność z dokumentami. Z tego powodu zeznania często mają realny wpływ na unieważnienie kredytu w Euro czy kredytu frankowego. Spokojne przygotowanie pomaga uniknąć chaosu i wzmacnia pozycję konsumenta w sprawie przeciwko bankowi.
